exploring Fukuoka

explore more on the liveliest city in Japan here

Advertisements

คำตาม

 

ติ๊กเป็นหญิงสาวที่มียิ้มกว้างเปิดเผย สดใสและร่าเริงอยู่เสมอ สำหรับฉันแล้วเธอมีแสงสว่างในตัวเองไม่ต่างจากดาวฤกษ์ เปี่ยมด้วยพลัง มีแผนในการใช้ชีวิต เธอมุ่งมั่นทำสิ่งต่างๆ ด้วยความตั้งใจเกินร้อยเสมอ

 

ในวัยต้นยี่สิบ ติ๊กคือแบกแพกเกอร์และนักเขียนสาวผู้หลงใหลการตระเวนไปทั่วประเทศบ้านใกล้เรือนเคียงของเรา ในวัยต้นสามสิบ ติ๊กคือนักศึกษาปริญญาโทของมหาวิทยาลัยโตเกียว เธอได้ทุนไปเรียนต่อด้านนโยบายสาธารณะที่นั่น เรื่องราวทั้งหมดในหนังสือไม่อาจเริ่มต้นขึ้นได้ หากเธอไม่ได้ไปญี่ปุ่น และผ่านช่วงเวลาฟูลบลูมของซากุระมาแล้วสองหน

 

การรู้จักตัวตนของคนเขียนอาจช่วยให้เราซึมซับเรื่องราวในเล่มได้อย่างหมดจดขึ้นก็จริง แต่ถ้าคุณไม่เคยรู้จักเธอคนนี้มาก่อนเลย ฉันก็ยังเชื่อว่าคุณจะสัมผัสตัวตนของเธอที่ส่งผ่านตัวอักษรเหล่านี้ได้อย่างไม่ขาดพร่อง

 

พอฉันรู้จักติ๊กก่อนตัวหนังสือของเธอ บางตอนฉันจึงแอบขำ บางตอนฉันก็แอบชื่นชมเธอ และบางตอนก็ทำเอาฉันกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

 

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้ตั้งใจจัดวางตัวเองอยู่ในกรอบอะไรที่ชัดเจน มันไม่เชิง memoir และไม่ใช่ไกด์บุ๊กท่องเที่ยวญี่ปุ่นเสียทีเดียว จากการอ่านต้นฉบับมาแล้วสองรอบ ฉันยืนยันว่าคุณจะอยากตามเธอไปเที่ยวคิวชู ทั้งๆ ที่มันไม่ใช่แผนการท่องเที่ยวที่เธอวางไว้แต่แรก

 

อะไรทำให้หญิงสาวคนหนึ่งปรับเปลี่ยนทุกอย่างได้ ทั้งๆ ที่ปกติแล้วเธอไม่ใช่คนแบบนี้

 

ที่แน่ๆ ฉันว่ามันเป็นบทบันทึกช่วงชีวิตในวัยต้นสามสิบที่แสนอบอุ่นและน่าจดจำ เป็นช่วงเวลาแห่งมิตรภาพและความสัมพันธ์อันแสนงาม และฉันเองยังรอคอยที่จะได้อ่านเล่มต่อๆ ไปของเธออยู่เสมอ (นี่คือการกดดัน)

 

อภิรดา มีเดช

Reader’s opinion #1

คำตาม

ซากุระซึ่งฉันไม่ได้เห็น

 

 

ฉันมีความคลั่งไคลญี่ปุ่นอย่างพอเหมาะ หมายถึง-มันทำให้ใจเต้นตึกตัก แต่ไม่มากกระทั่งฉันต้องทุ่มเท ทั้งอาหาร สไตล์ เจร็อก วรรณกรรม และแน่นอน ผู้ชายญี่ปุ่น

จริงๆ แล้วมันดูไม่เท่นัก ถ้าคุณพูดแบบนั้น

แต่…ค่ะ ฉันไม่เท่ก็ได้

ฉันชอบผู้ชายญี่ปุ่น

ชอบทั้งๆ ที่ไม่เคยคบหากับชาวญี่ปุ่นเลย ไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย ฉันชอบทั้งที่ฉันไม่เคยไปญี่ปุ่นแม้เพียงครั้ง ทั้งยังไม่มีแผนจะเดินทาง จริงอยู่ ไปญี่ปุ่นตอนนี้ไม่ยาก ใครๆ ก็ไปเที่ยว อย่างกับไปเชียงใหม่ ไปภูเก็ต ในหน้าเฟซบุ๊กของฉัน มีรูปเพื่อนๆ จากญี่ปุ่นเยอะมาก จนบางทีฉันก็คิด (เข้าข้างตัวเอง)  ไม่ต้องไปแล้ว (ดูรูปเอา)

มันเป็นวิธีคิดแบบเข้าข้างตัวเอง พยายามหาสิ่งดีในข้อจำกัด สถานภาพเศรษฐกิจของฉันอยู่ในระดับต่ำเกินกว่าจะเดินทางไกล แน่นอน-การเดินทางนั้นดี ดีมากๆ มีความดีงามประมาณหนึ่งร้อยเล่มเกวียน แต่ก่อนอื่นใดทั้งหมด เราต้องมีเงิน

เงินหนึ่งหมื่นบาทเที่ยวญี่ปุ่นได้มั้ยนะ

นั่นไม่สำคัญเท่ากับ หนึ่งหมื่นบาท (หากมีเหลือ) ฉันควรเอาไปซ่อมรถรุ่นคุณปู่  หรือทำสิ่งอื่นใดก็ตามซึ่งจำเป็นต่อชีวิตประจำวันดีกว่ามั้ย ย่อมดีกว่าสิ ฉันจะไม่เดินทางไปต่างประเทศจนกว่าจะมีเงินเหลือมากกว่านี้

ประสบการณ์ใหม่ทำให้โลกภายในงอกงาม ทำให้อิ่มเอม หาญกล้า ทำให้เราได้ลองที่จะเป็นคนอื่น ฉันรู้-จึงไม่ปล่อยโอกาสลอยผ่าน

ค่ะ หากประสบการณ์นั้นอยู่ในงบประมาณที่ฉันจ่ายได้

ในแง่มุมหนึ่ง เราสามารถรับประสบการณ์ แม้ไม่ต้องเดินทาง (เสียเงิน) ใช่! เป็นประสบการณ์ชั้นสอง แต่ก็ทำให้เราได้เห็น รู้จัก และเข้าใกล้-อีกนิด

ฉันรู้ว่าซากุระงาม แม้ไม่เคยเห็น

 

ฉันไม่เคยพบติ๊กต่อก-ผู้เขียนบันทึกการเดินทางในญี่ปุ่น-เป็นการส่วนตัว อืม…เดี๋ยวก่อน ฉันควรเรียกงานชิ้นนี้ว่าอะไรดี มันอาจเป็นสารคดี เป็นนิยายขนาดสั้น…อาจเป็นได้ แต่ช่างคำเรียกเถอะ ที่ฉันแน่ใจก็คือฉันสามารถกอดเธอแน่นๆ อย่างสนิทใจ

ฉันชอบความซื่อตรง (ในงานเขียน) ของเธอ ฉันชอบความกระชับ รัดกุม จังหวะ และทัศนคติของเธอ เธอมีสิ่งเหล่านี้ ซึ่งมันเชื่อมโยงกับฉัน และฉันเห็นมันก่อนที่จะได้อ่านงานชิ้นนี้เสียอีก จากสเตตัส และบทความของเธอ ในหน้าเฟซบุ๊ก

ค่ะ เราไม่เคยพบหน้า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราไม่รู้จักกัน

บ่อยครั้ง งานเขียนก็เปิดเผยตัวตนของผู้เขียนมากกว่าการได้พูดคุยได้สบตา

ให้เธอได้พาคุณไปญี่ปุ่นเถอะค่ะ-โดยหนังสือเล่มนี้ ต่อให้คุณเคยไปมาแล้ว ทั้งนางาซากิ ฟุกุโอกะ โอซาก้า เกียวโต

เราจะเดินเข้าไปในความทรงจำของเธอ รู้จักผู้คนที่เธอพบ วางเท้าในญี่ปุ่นด้วยสายตาของเธอ

คุณจะเข้าใกล้ความงามอันสมบูรณ์ของซากุระมากขึ้น, อย่างน้อยที่สุด และแม้ว่าคุณไม่มีโอกาสเห็นก็ตาม

 

 

อุรุดา  โควินท์

Reader’s Opinion #2

%d bloggers like this: